জীৱনৰ ৰং – খণ্ড ৬ - AssameseSexStory.xyz

জীৱনৰ ৰং – খণ্ড ৬

জীৱনৰ ৰং – খণ্ড ৬

পে…………………..কছছছছছছছছছছছছছছছ……….

হঠাৎ বাছখনে বিকট শব্দ এটা কৰি ৰৈ গল..। মোৰ হয়তো চিলমিলকৈ টুপনি ধৰিছিল..। বাছখনৰ বিকট শব্দত হঠাৎ সাৰ পাই গলো..। চকু মেলিও পিছে বিশেষ একো দেখা নাপালো…। বাছৰ লাইট বিলাক তেতিয়াও নুমুৱাই থোৱা আছিল। হয়তো বাছখনৰ আগত কিবা পৰিছিল। সেই বাবে তেনেকৈ হঠাৎ ব্ৰেক মাৰিব লগাত পৰিল। মই সাৰ পাই কাষলৈ চালো…। ৰণ তেতিয়াও গভীৰ টোপনিত। মোৰ কান্ধত মোৰ থৈ একান্ত মনে শুই আছে..। হয় মোৰ কাষৰ চিটতোত ৰণদ্বীপ আছিল। মোৰ স্কুটিখন থেলি মোক সহায় কৰি দিয়া দিন ধৰি ৰণদ্বীপৰ লগত মোৰ এটা ভাল সম্বন্ধ গঢ় লৈ উঠিছিল। শিশু সুলভ তাৰ উতপাত বিলাক মোৰ ভাল লাগিছিল। মাজে মাজে ফোন কৰি মোৰ খবৰ লৈছিল। কেতিয়াবা চহৰৰ পৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহোতে আন্ধাৰ হলে সি মনে মনে তাৰ বাইকখনেৰে মোৰ পাছে পাছে আহিছিল। মোক কেয়াৰ লৈ বা মোক নিৰবে নিৰাপত্তা দি সি ভাল পাইছিল কিন্তু সেই কামৰ কেতিয়াও সি ক্ৰেডিট লব বিচৰা নাছিল। লৰাটো আন বিলাক লৰাটকৈ অলপ পৃথক আছিল…। ঠিক তেনে দৰেই তাৰ লগত মোৰ এটা মানসীক সম্বন্ধ গঢ় লৈ উঠিছিল।

মই গাটো অলপ লৰ-চৰ কৰি গাৰ জেকেটতো সাৱধানে ঠিক কৰি লৈছিলো…। জিন্স পেণ্ট মই বেছি নিপিন্ধো…। কিন্তু এনেকুৱা ঠাণ্ডাৰ দিনত তাকো নৈশ যাত্ৰা সেই বাবে পিন্ধিবলৈ একপ্ৰকাৰে বাধ্য হৈছিলো…। আজি পিন্ধি পিছে মই ভুল কৰা নাছিলো যেন অনুভৱ হৈছে…। কাৰণ জিন্স পেণ্টতোৱে মোক বেছ আৰাম দিছিল আৰু দেহাটো উমাল কৰি ৰাখিছিল। দেহাটো অপল লৰ-চৰ কৰি ঠিক কৰি ললো…। ৰণৰ কিন্তু খবৰ নাই মোৰ কান্ধত মোৰ থৈ পুৰা শুই আহিছে…। লৰাটোক যোনে যি কলেও মোৰ কিন্তু ভাল লাগে। তাৰ দায়ীত্ববোধ, মোৰ লগত কৰা ভদ্ৰ আছৰণ এই সকলো বিলাক চাই তাক মই বেয়া নাপাও। অ… তাৰ পিন্ধন-উৰণ, কথা কোৱা ধৰণ বা থকা আচৰণ বিলাক অলপ বেপেৰুৱা.. কিন্তু সেইবুলি সি মানুহটো বেয়া নহয়। তাৰ বায়েকৰ লগৰ বাবেই সি মোক তাৰ নিজৰ বায়েকৰ দৰে জ্ঞান কৰিছিল। মই কিবা এটা কলে কেতিয়াও নোৱাৰো বুলি নকয়। কেতিয়াবা বদমাছি কৰিলে গালীয়ো খাই…। কিন্তু মই যি কলেও সি মোৰ কাষৰ পৰা আতৰি নাযায়। গালী দিলেও তল মুৰ কৰি মনে মনে শুনি থাকে, মুখেৰে মাত এতাও নিদিয়ে..। তেনে বিলাক কথাতে তালৈ মোৰ মৰম বহুত বেছি..।

হঠাৎ বাছখনৰ গতীবেগ কমি আহিল…। আৰু লাহে লাহে বাছখন কিছুমান দুকানৰ সন্মুখত ৰৈ গল। মই খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চালো..। বাহিৰত বহুতো দুকান খোল খাই আছে…। ৰং-বিৰঙী লাইটৰ পোহৰত ঠাইখন একেবাৰে দিন যেন কৰি থৈছে। হয়তো বাছখনে নিশাৰ আহাৰৰ বাবে এই ঠাইত ৰৈছে…। বাছখন সম্পূৰ্ণ ৰোৱাৰ পাছত বাছৰ ভিতৰৰ লাইট বিলাক জ্বলি উঠিল। আগফালৰ দৰ্জাখন খুলি গাড়ীৰ লৰা এটাই ভিতৰলৈ ভুমুকি মাৰি কলে-

  • খোৱা-বোৱা কৰি লব দেই….। ইয়াত আধা ঘণ্টা বাছ ৰব।

কথাকেইষাৰ কৈ লৰাটো ৰৈ নাথাকিল। দৰ্জাখন খুলিয়ে বাছৰ বাহিৰলৈ উলাই গল।

  • ঐ… কুম্ভকৰ্ণ….। উঠ…. বাছ ভাত খাবলৈ ৰখালে…।

মই ৰণৰ বাহুত হেচুকি তাক জগাবলৈ চেষ্টা কৰিলো…।

  • হা…… ভাত খাবলৈ ৰখালেই নেকি…। বৰ সোনকালে পালোহি দেখোন…।

সি চকু কেইটা মুহাৰি মুহাৰি মোৰ কান্ধৰ পৰা মোৰটো উঠাই তাৰ নিজৰ ছিটতোত বহি ললে।

  • উউউউউ একো সোনকালে পোৱাহি নাই…. তই যিহে শুৱন দিছ… একেবাৰে ঘৰত শোৱাৰ দৰে। আৰু মোৰ বাহুটো কি গাৰু পাইছ হা… উহহহহ.. বিষায় গৈছেগৈ… এতিয়া উঠ গৰু…।
  • হে হে হে…. যোৱা দুদিন শোৱাই নাছিলো অ…. একেবাৰে গমই নাপাও….।
  • হল এতিয়া উঠ….. কিবা এটা খাই লওগৈ বল.. আৰু মই টইলত যাব লাগে….।

সি লগা লগ ছিটৰ পৰা উঠি থিয় হল। ময়ো গাৰ স্কাফখন ঠিক-ঠাক কৰি… হাতত হেণ্ড বেগটো লৈ নিজৰ ছিটৰ পৰা উলাই আহিলো…। ৰণে লাহে লাহে বাছৰ পৰা তললৈ নামি গল আৰু তলত গৈ মোৰ বাবে বাছৰ দৰ্জাখনৰ কাষতে ৰৈ অপেক্ষা কৰিবলৈ ধৰিলে। ময়ো লাহেকৈ বাছৰ পৰা নামি আহিলো..। থাইখনত বহু কেইখন নৈশ দোকান আৰু হোটেল খোলা আছিল। ঘড়ীটোলৈ চালো নিশা ১০.৩০ হৈছে। প্ৰতিখন হোটেলৰ সন্মুখত কেইবাখনো নৈশ বাছ ৰৈ আছিল। যাত্ৰী বিলাকে হোটেল বিলাকত সোমাই নৈশ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। কিছুমানে দোকান বিলাকৰ সন্মুখত ৰৈ চিগাৰেট হুপিছিল বা এনেই কথা পাতি আছিল। তেওঁলোকৰ বাছ এতিয়ালৈকে যাবলৈ সাজু হোৱা নাছিল হয়তো।

  • বা এইখনলৈ যাওঁ আহা। হোটেলখন ভাল আৰু চাফা।

ৰণে তাৰে এখন হোটেলৰ ফালে আঙুলিয়াই আগবাঢ়ি গল। ময়ো তৰা পাছ ললো..। আচলতে মোৰ সাংঘাটিক জোৰেকৈ পেচাব কৰিব লাগিছিল। সেই বাবে হোটেলখনত সোমাই মই পাছফালে যাবলৈ লাগিলো..। মোৰ অৱস্থাৰ কথা চাগে ৰণেও বুজি পাইছিল। সেই বাবে সিও একো কথা নকৈ মোৰ পাছে পাছে হোটেলৰ পাছফালে বাট ললে। হোটেলখনৰ পাছফালে টইলতৰ থাইখিনি অলপ অপৰিপাতি আছিল যদিও ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা আছিল। এনে ৰাজহুৱা টইলতত পেচাব কৰিবলৈ মোৰ ঘীণ লাগে যদিও এই সময়ত আন উপায় নাছিল।

  • ঐ গৰু সো ধৰ মোৰ বেগ আৰু স্কাফখন…।

মই ৰণৰ ফালে মোৰ স্কাফখন আৰু সৰু হেণ্ডবেগটো আগবঢ়াই দিলো…। সি মিচিকীয়া হাঁহি এটা মাৰি বস্তু কেইটা হাত পাতি ললে।

  • আৰু ইয়াৰ পৰা গুচি নাজাবি, মোৰ ভয় লাগে। মোৰ নহয় মানে টয়লতৰ বাহিৰতে ৰৈ থাক।
  • উমমমম… তুমি পেচাব কৰিবা আৰু মই বাহিৰত ৰৈ থাকিব লাগিব ৰখীয়া হৈ নে…
  • লাগিবটো… ভায়েৰ হৈছ কেলে…। ৰৈ থাক এক কদম নিহিলাবী..।

সি হাঁহি হাঁহি মোৰ হেণ্ড বেগটো আৰু স্কাৰ্ফখন লৈ ৰৈ থাকিল। মই টয়লতৰ দৰ্জাখন খুলি দিলো…। তিব্ৰ পেচাবৰ গোন্ধ এটা আহি মোৰ নাকত লাগিল। উহহহহ.. মই নাকটো কোচাই টয়লতটোৰ ভিতৰৈল সোমাই গলো…। উপায় নাই এনে ঠাইত ঘৰৰ দৰে চাফা টয়লত বিচাৰিলেটো নহব…। টয়লতটোত সোমাই মই ভিৰতৰ পৰা দৰ্জাখন জপাই চিতকানিটো লগাব বিচাৰিলো… কিন্তু সৰ্বনাশ… চিতকানিটো দেখুন নাই…। দৰ্জাখন জপাই এৰি চালো… অলপমান ফাকহৈ দৰ্জাখন মেল খাই গল..। বাহিৰলৈ চালো… ৰণে এখন হাতত মোৰ বস্তু বিলাক লৈ ইখন হাতেৰে মবাইলটো উলিয়াই পিটিকি আছে.. মোৰ ফালে বা দৰ্জাখনৰ ফালে সি চোৱা নাই…। টয়লতটোৰ ভিতৰত বৰ বেছি পোহৰো নাই… গতিকে সি কিবা চাবলৈ যদি জুমি চাই তেতিয়াও বোধহয় একো নেদেখিব…। কি কৰা যায়..। তাক কথাটো কবলৈও টান লাগিছে… ইপিনে মোৰ তলপেট পেচাবৰ ভৰৰ ফলত বিষায় উঠিছে। যি হয় হব যা বুলি মই পিন্ধি থকা জিন্স পেণ্টতোৰ বুটামটো খুলি তললৈ নমাই দিলো…। তাৰ পাছত আকৌ দৰ্জাখনৰ ফাকেৰে ৰণলৈ চালো। তাৰ এই বিলাকলৈ খবৰ নাই… সি একান্ত মনে মোবাইল টিপাত ব্যস্ত। মই আৰু ৰৈ নাথাকি মোৰ সৰু G-String পেণ্টিতো তললৈ নমাই আঠু পোৱালোগৈ..। আৰু একো কথা চিন্তা নকৰি লগা লগা মুতিবলৈ বহিলো….। অলপ জোৰ দিওতেই চেৰ চেৰ কৈ মোৰ যোনীৰ পৰা পেচাব ওলাব ধৰিলে…। আহহহ কি আৰাম…… দেহাটো ভাল লাগি গল..। কিন্তু পেচাব কৰোতে চেৰচেৰণীৰ শব্দটো ডাঙৰকৈ ওলাইছে… আহহহ… কি কৰো.. এই শব্দটো কমাব যে নোৱাৰো.. তাতে দৰ্জাখনৰ একেবাৰে কাষতে বাহিৰত ৰণ ৰৈ আছে…। সি শুনিলে কি ভাবিব বাৰু… ? আহহহ… মই পেচাবৰ ধাৰাটো কমাবলৈ যোনীখনৰ মাংসপেশী বিলাক টানি ধৰিলো… কিন্তু নাই সেয়া কৰা যে এতিয়া অসম্ভৱ…। ইমান জোৰে পেচাব লাগি থকা বাবে পেচাবৰ বেগ মই কমাব নোৱাৰিলো….। যা যি হয় হব বুলি মই আকৌ পূৰ্ণ বেগেৰে পেচাব কৰাত লাগিলো…। প্ৰায় ২ মিনিট মানৰ পাচত মোৰ পেচাব কৰি শেষ হল..। চিৰিক- চিৰিককৈ দুবাৰমান উলিয়াই পেচাব কৰা শেষ কৰি ইফালে – সিফালে যোনীখন ধুবলৈ পানি বিচাৰিলো..। কিন্তু মোৰেই দুৰ্ভাগ্য যে টয়লতটোত পানি নাই…। উপায় নাপায় হাতেৰে এনেই যোনীখ মোহাৰী দিলো..। মোৰ হাতখন পেচাবৰ কণাই অলপকৈ তিয়াই পেলালে..। মই থিয় হৈ পেণ্টিতো পিন্ধিলো আৰু তাৰ পাছত লাহেকৈ জিন্সটো উপৰলৈ টানি আনিলো..। জিন্সটোৰ বুটামটো লগাই লগাই মই এনেই টয়লতৰ দৰ্জাত হৈ থকা ফাকটোলৈ চালো…। কিন্তু এয়া কি……? ফাকটোৰ পৰা যেন কোনোবাই ভিতৰলৈ জুমি চাই আছিল…। মই সেইফালে চোৱাৰ লগে লগে সাওতকৈ কোনোবা আঁতৰি গল…। মই স্পষ্টকৈ এজুৰি চকু দেখা পোৱা যেন অনুভৱ হল…। কোনে মই পেচাব কৰা চাই আছিল.। মই লৰালৰীকৈ জিন্সৰ বুটামটো লগাই কাপোৰ-কানি থিক কৰি টয়লতৰ পৰা উলাই আহিলো…। আহিয়ে বাহিৰত ৰৈ থকা ৰণলৈ চকু গল..। মই পেচাব কৰা ৰণে চাই আছিল নেকি.. ? নে অইন কোনোবা…. ? কিন্তু ৰণ বাহিৰত ৰৈ থাকোতে কোনে দৰ্জাৰ ফাকেৰে চাবৈল আহিব…। ৰণ তেতিয়াও একান্ত মনে মোবাইল টিপাত ব্যস্ত…। আৰে ৰণ নহয় যদি কোন আছিল….. ? মই ৰণৰ তলফালে চালো…. সি পিন্ধি থকা জিন্সৰ পেণ্টতোৰ চেইনডালৰ অংশ কিছু উপৰলৈ ফুলি আছিল…। ৰণে এই কাম কৰিছে জানো….. ? নে এয়া মেৰ মনৰ ভ্ৰম… ? ধেইত তেৰি কি বিলাক যে ভাবি আছো নহয়…। মোৰ চাগে সেয়া ভ্ৰমে আছিল….। ধুৰৰৰৰৰ…..

  • এই মুতৰ গোন্ধ লৈ লৈ ইয়াতে ৰৈ থাকিবি নে কিবা খাবলৈ যাবি.. ?
  • হা হা হা.. তোমাৰ হল নেকি… ? তুমি বহাগৈ.. মই গৈ আছো…।

সি হাঁহি এটা মাৰি মোৰ স্কাফখন আৰু হেণ্ডবেগটো মোলৈ আগবঢ়াই দি নিজে পুৰুষৰ টয়লেতৰ ফালে আগবাঢ়ি গল..। মই বস্তু বিলাক তাৰ হাতৰ পৰা লৈ.. হাত ধুৱা ঠাইত হাত দুখন ধুই… হোটেলৰ বহা ঠাইখিতে খালি হৈ থকা টেবুল এখনৰ সন্মুখৰ চকি এখন টানি বহি পৰিলো…।

  • কি খাব বাইদেউ…. ?

হোটেলৰ লৰা এটাই ব্যস্ত ভাবে মোৰ ওচৰলৈ আহি কি খাম সুধিলে…। মই ইংগিতেৰে আৰু এজন আহিব লগা আছে বুলি তাক বুজাই দিলো..। সিয়ো কথাটো বুজি পাই একেই ব্য়স্ততাৰে আন গ্ৰাহকৰ টেবুলৰ ফালে আঁতৰি গল। প্ৰায় ৫ মিনিটৰ পাছত ৰূমালেৰে হাত মুচি-মুচি ৰণো হোটেলৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। আৰু মোৰ সন্মুখৰ চকিখন টানি বহি পৰিল।

  • কি খাবা কোৱা বা… ?
  • মই যে ভাত নেখাও দেই…। বহি যোৱা ৰ্জাণি…। ৰুটি কে খাও.. তই কি খাবি… ?
  • ময়ো ৰুটি কে খাও… ৰবা এই হোটেলখনত বৰ ধুনীয়া খাচি মাংস বনাই.. ৰুটি আৰু খাটি মাংস খাম, মজ্জা লাগিব..।
  • মই পিছে ৰাতি বেছি মাংস নাখাও..। এক প্লেটকে দে… মই তোৰ পৰাই দুপিচ খাই দিম..।
  • অকে.. হব…। ঐ.. ভাইটি…….এফালে আহ…।

ৰণে হাত বাউল দি হোটেলৰ লৰা এটাক মাতিলে..। অলপ আগতে মোক কি খাব বুলি সোধা লৰাটোৱে আগবাঢ়ি আহিল…।

  • কওক দাদা…। কি খাব.. ?
  • শুন….। দুটা ৰুটি লগাবি… আৰু খাচি আছে নহয়… ?
  • আছে দাদা….।
  • শুন… অলপ জ্বলাটো বেছিকৈ দি…….

ৰণদ্বীপে হোটেলৰ লৰাটোক খাচি মাংসটো কেনেকৈ ৰান্ধিব তাৰ এটা সম্পূৰ্ণ বৰ্ণনা দিবলৈ ধৰিলে…। এই হোটেলখনলৈ সি যে আগতেও কেইবাবাৰু আহিছে তাৰ কথা-বতৰাৰ পৰা সেয়া স্পষ্ট হৈ পৰিল। ৰণদ্বীপৰ পৰা অৰ্ডাৰটো লৈ লৰা জন আঁতৰি গল।

  • এইখন হোটেলৰ পুৰা মেনু তোৰ মুখষ্ট আছে যে… ?
  • আৰে গুৱাহাটীলৈ গলে এইখন হোটেলতে বাছ বিলাক খাবলৈ ৰখাই। গতিকে গম পাও আৰু দিয়াচোন..।

ইতিমধ্যে আমাৰ খানা আহি পাইছিল। থালিখনত বিভিন্ন ব্যজ্ঞনৰ লগত ধোঁৱা উৰি থকা গৰম-গৰম খাচি মাংস…। ভোকটো লাগি আছিল বাবে মই আৰু ৰৈ নাথাকি খোৱাত মনযোগ দিলো…। উমমম খানা বেয়া নহয় দেই হোটেলখনত। প্ৰায় মানুহৰ মাজত শুনিবলৈ পাওঁ যে নৈশ বাছ ৰোৱা হোটেল বিলাকৰ খানা বৰ বেয়া। কিন্তু এই হোটেলখনৰ ক্ষেত্ৰত কথাটো নিমিলিল। মোৰ লগতে ৰণেও খোৱাত লাগিল। তাৰ বাটিৰ পৰাই সি তিনি পিছ মান খাচি মাংস মোৰ থালিলৈ আগবঢ়াই দিলে..। কথাৰ মাজতে আমি আমাৰ খোৱা সামৰি হাত মুখ ধুই হোটেলখনৰ বাহিৰতে ৰলো..। ৰণ অলপ দুৰলৈ আঁতৰি গল। হয়তো চিগাৰেট বা পান যাতিয় কিবা খাব। দেকা লৰা এটা দুটা ৰাগিয়াল বস্তুটো খাবই। মই সেই কথালৈ বিশেষ গুৰুত্ব নিদি ওচৰৰ দোকানখনৰ পৰা পাচ-পাচ দুপেকেট, চিপ্চ জাতীয় দুই এপদ সামগ্ৰী লৈ আমাৰ বাছ খনৰ দৰ্জাখনৰ উচৰতে ৰৈ ৰণৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলো..। ইতিমধ্যে বাছখনৰ দ্ৰাইভাৰ আৰু অন্য ষ্টাফ সকলেও খাই বই বাছত উঠিছে…। বাছৰ আন আন যাত্ৰী সকলো বাছত উঠা দেখা পালো…। মই ইফালে- সিফালে চাই ৰণক বিচাৰিবলৈ ধৰিলো…।

  • এয়া লোৱা… তোমাৰ বাবে আনিছো…।

হঠাৎ নিজৰ পাছফালৰ পৰা ৰণৰ মাতটো শুনি ঘুৰি চালো..। মোৰ ফালে প্ৰকাণ্ড কেডবেৰী চকলেট এটা আগবঢ়াই হাঁহি-হাঁহি মোলৈ চাই আছে..। মই তাৰ হাতৰ পৰা চকলেটতো লৈ হাঁহি এটা মাৰিলো..। কেডবেৰী চকলেট মোৰ এনেও বহুত প্ৰিয়..। গতিকে এই নৈশ যাত্ৰাত তাৰ পৰা তেনে এটা উপহাৰ পাই ময়ো মনতে ভাল পালো…।

ইতিমধ্যে বাছখন ষ্টাৰ্ত দিছিল…। আৰু এতিয়াও যি সকল যাত্ৰি বাছত উঠা নাছিল তেওঁলোকক বাছত উঠিবলৈ মাজে মাজে হৰ্ণ বজাইছিল। আমিও আৰু পলম নকৰি বাছত উঠি নিজৰ নিজৰ আসনত বহি পৰিলো…। সকলো বাছত উঠিল বুলি জানি দ্ৰাইভাৰে বাছখন ঘুৰাই মেলি মুখ্য পঠত তোলিলে। বাছৰ লৰা এটাই যাত্ৰী সকলৰ মাজলৈ আহি সকলো বাছত উঠিল নে নাই এবাৰ নিৰিক্ষণ কৰিলে আৰু যেতিয়া সকলো উঠিল বুলি নিশ্চিত হল তেতিয়া দ্ৰাইভাৰক বাছ চলাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে..। ময়ো ভৰিৰ জোতাযোৰ খুলি চিটত ভালকৈ ভৰি কেইটা তুলি আমাৰ চে বহি পৰিলো…। লাহে লাহে বাছখনে বেগ বঢ়াই দিলে। নৱেম্বৰ মাহৰ কুঁৱলী আৰু অন্ধকাৰ ফালি গুৱাহাটীৰ ফালে বাছখনে গতি কৰিলে…। বাছৰ ভিতৰৰ লাইট বিলাক নুমুৱাই দিয়া হল। আৰু হয়তো বাছখন কতো নৰখাই..। যাত্ৰী সকলেও নিজ নিজ আসনত আৰাম কৰিবলৈ ধৰিলে..।

  • তুমি কি পাৰফিউম লগোৱা…. ?

নিজৰ ছিটৰ পৰাই মোৰ ফালে চাই ৰণে মোক প্ৰশ্ন কৰিলে…।

  • কিয়.. ? বেয়া লাগিছে নেকি.. ?
  • ধেইত কিনো কোৱা…. ? ভাল লাগিছে বাবেহে সুধিছো….
  • হমমম….. লগাও আৰু কিবা এটা… পাৰফিউমৰ চিকৰেট বুলে কাকো কব নালাগে…।
  • হয়নে… ? যিয়ে নহওক… গোন্ধটো কিন্তু বহুত ধুনীয়া..।
  • আচ্ছা.. মানে এতিয়া পাৰফিউম নলগোৱা হলে মই বেয়া বেয়া গোন্ধালো হেতেন… ?
  • ধেইততত… তোমাক কথা কোৱাটোৱে ভুল…। তুমি ইমান ধুনীয়া……

কথাটো কৈ কৈ ৰণ ৰৈ দিলে…। মই বুজিব পাৰিছো যে তাক মোৰ সন্দৌয্যই আকৰ্ষণ কৰিছে..। কিন্তু তাক তেনেকৈ জোকাই মোৰ ভাল লাগে…

  • কি হল ৰৈ দিলি যে.. ক আক.. কি কব বিচাৰিছ….
  • না একো নহয়..।
  • মানে মই ধুনীয়া নহয়….। সেই বাবে তই কথাটো কৈ কৈ ৰৈ দিলি…
  • তোমাক কথা কবই নোৱাৰি অ….। তুমি ধুনীয়াই অ….
  • অ মানে মোৰ মন ৰাখিবলৈকে কৈছ ন….। এনেই বা-বা চেলাই থাক….।
  • হে ভগৱান.. তুমি ধুনীয়া… হব নে এতিয়া… ?
  • নহব.. ক মই কিমান ধুনীয়া… ?
  • বহুত বহুত ধুনীয়া অ তুমি….।
  • ইসসসস…. এনেই কৈছ তই… নহলে অথনিয়ে কলি হেতেন…। এতিয়া মই কলতহে তোৰ মুখৰ পৰা এই বিলাক কথা উলাইছে…।
  • নহয় অ… সঁচাকৈ কৈছো.. তুমি বহুত ধুনীয়া…। বিদ্যা শপত কৈছো.. মই সঁচাই তোমাৰ সমান ধুনীয়া ছোৱালী আজিলৈকে দেখা নাই।
  • হয়নে দেহাটো…। সঁচাকৈ কৈছ নে.. ?
  • একদম মোৰ মাৰ শপত.. সঁচাই তুমি বহুত ধুনীয়া অ.. বা….।
  • তেন্তে ক.. মই যি কও কৰিব পাৰিবি নে… ?
  • পাৰিম…. তুমি যি কোৱা তাকে কৰিব পাৰিম…।
  • ভাবি চাই ল… পাছত নোৱাৰিলে কিন্তু মই নেৰিম…। তোৰ লগত সকলো সম্বন্ধ শেষ কৰিম…।
  • ধেইত বা কিয় তেনেকৈ কোৱা বাৰু… ? অলপো বেয়া নালাগে নে তোমাৰ.. ? তোমাৰ দৰে ইমান মৰমীয়াল বা এজনী পাইছো…তুমি কোৱা কি কথা মই পেলাইছো বাৰু কোৱাচোন…। চিগাৰেট খোৱাটো তুমি বেয়া পোৱা বাবে মই চিগাৰেট খোৱাও বাদ দিছো…।
  • সঁচাকে কৈছ নে দেহটো…. ? তই চিগাৰেট খোৱা বাদ দিচ…. ?
  • তোমাৰ শপত সেই দিনা তুমি কোৱা পাছত মই চিগাৰেটত হাত লগোৱা নাই…। এতিয়াও চোৱা চুইংগাম খাই আছো…।
  • গুড…. গুড বয়….। কথা ৰাখিছ তেন্তে বায়েৰৰ…।
  • তোমাৰ কথা মই নাৰাখিম নে…. ? এতিয়া কোৱা কি কৰিব লাগিব… ?
  • পাৰিবি জানো…. ?
  • আৰে বাবা তুমি কোৱাচোন.. কি কৰিব লাগে… ? মই কৈছো নহয় মই পাৰিম বুলি…।

তাৰ চকুৱে মুখে কাতৰ চাৱনি…। বাছৰ ভিতৰৰ লাইট বিলাক বন্ধ হৈ আছিল যদিও ৰাস্তাৰ কাষৰ ঘৰৰ বিলাকৰ বাৰান্দাৰ পৰা অহা লাইটৰ পোহৰ কিছুমানে অলপ অলপ পোাহৰ কৰি ৰাখিছে..। সেই পোহৰতে মই তাৰ চকুত মোৰ প্ৰতি থকা তাৰ মৰম ভালপোৱা বিলাক স্পষ্টকৈ দেখা পালো…। তথাপিও কিয় জানো তাক জোকাই লোৱা আনন্দকণ মই এৰি দিব নিবিচাৰিলো…।

  • বাদ দে তই নোৱাৰ…. শুই থাক…।

কথাকেইষাৰ কৈ মই ঘপকৈ তাৰ ফালে পিঠিটো দি খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাব ধৰিলো… আৰু এনে অভিনয় কৰিলো যেন তাৰ কথাক মই বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই..। সি নিজৰ ছিতটোতে ছাতি-ফুটি কৰিবলৈ ধৰিলে…। মই বুজি পালো যে সি থাকিব পৰা নাই…।

  • তুমি কোৱাচোন প্ৰথম কি কৰিব লাগে..। তুমি একো নকলে মই কেনেকৈ জানিম যে কি কৰিব লাগে…।

তাৰ ফালে পিঠি দি আছিলো যদিও মই তাৰ চকুত সৃষ্টি হোৱা কাতৰ ভাবটোক থিকেই অনুমান কৰিব পাৰিছিলো…। মই তাৰ কথাৰ একো উত্তৰ নিদি মাত্ৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই গলো….।

  • অ বা.. শুনা না… প্লিজ কোৱা না….। অ বা.. প্লিজ অ….।

সি আকৌ কাতৰ ভাৱে কৈ উঠিল…। তাৰ অৱস্থাটো দেখি মনে মনে মোৰ হাঁহি উঠি গল যদিও মই সেই ভাব প্ৰকাশ নকৰি তাক অবজ্ঞা কৰি একেথিৰে বাছৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই ৰলো….।

  • অ বা শুনা……।

এইবেলি সি নকৰা কাম এটা কৰি পেলালে..। মই তেতিয়াও বাছৰ ছিটতোট ভৰি কেইটা উঠাই বহি আছিলো…। ঠাণ্ডা আৰু পামচু পিন্ধা বাবে ভৰিত মোজা আজ পিন্ধী আছিলো। সি কথাকেইষাৰ কৈয়ে মোৰ ফালে থকা তাৰ বাওঁ হাতখনেৰে মোৰ সো ভৰিটোত খামুছ মাৰি ধৰিলে…। হঠাৎতে সি কৰা এনে কাণ্ডৰ বাবে মই প্ৰস্তুত নাছিলো বাবে মই হতবাক হৈ পৰিলো…। মই তাৰ ফালে ঘুৰি চালো…। সি কাতৰ দৃষ্টিৰে মোৰ ফালে চাই আছিল..। আৰু তাৰ হাতখনে এতিয়াও মোৰ ভৰিৰ পতাখন ধৰি আছিল…। তাৰ চকুহাল দেখি মোৰ তালৈ মৰম লাগি গল…কিন্তু মই সেই ভাৱ মোৰ মুখত আহিবলৈ নিদিলো..। হঠাৎ মোৰ মনৰ মাজৰ ৰাক্ষসী জনী জাগ্ৰত হৈ পৰিল…।

  • সঁচা কৈছ টো….. ? পাছত নোৱাৰিম চোৱাৰিম কিন্তু কব নোৱাৰিবি…। আৰু কিয় এই কাম কৰিবলৈ দিছো… সেয়াও সুধিব নোৱাৰিবি…।
  • নকওঁ….। যি কোৱা তাকে কৰিম.. একো প্ৰশ্ন নকৰো…..। এতিয়া প্লিজ কোৱা কি কৰিব লাগিব…. ?
  • আৰু এটা কথা তই কেতিয়াও মোক মিছা কথা কব নোৱাৰিবি…। যিমানে বেয়া হওক লাগিলে যিয়ে হওক মোৰ আগত কিন্তু সদায় সচা কব লাগিব। ক পাৰিবি নে…. ?
  • পাৰিম বা… মই যি হলেও লাগিলে মই মৰিলেও তোমাৰ আগত কেতিয়াও মিছা নকও…।
  • থিক আছে দেখা যাওক…। মুখখন বহলকে মেল…।
  • হা….. ?

সি কথাটো ভালকৈ ধৰিব নোৱাৰি মোৰ ফালে ভেবা লাগি চাই থাকিল।

  • মুখখন বহলকৈ মেল….। আৰু নকও….।

এইবাৰ সি কথাটো বুজি পালে… কিন্তু তাৰ চকু মুখত এতিয়া এসোপামান প্ৰশ্ন…। কিয় মই তাক মুখ মেলিবলৈ কৈছো… বা মই এতিয়া তাৰ লগত কি কৰিম এনেকুৱা ধৰণৰ বহুতো প্ৰশ্ন তাৰ মগজুৰে পাৰ হৈ গল…। কিন্তু একো প্ৰশ্ন নকৰো বুলি সি আগতেই কথা দি থৈছে.. গতিকে একো বুজি নাপালেও সি কিয় মুখ মেলিব লাগে বুলি প্ৰশ্ন কৰিব নোৱাৰা হল…। এসোপামান চিন্তা মুখৰ এক্সপ্ৰেচনত আনি সি মুখখন বহল কৈ মেলি ধৰিলে….।

মোৰ মনৰ মাজত থকা ৰাক্ষসী জনীয়ে মনৰ মাজতে খিলখিলাই হাঁহি উঠিল…। চিকাৰি বাঘীনিয়ে চিকাৰৰ ডিঙীত কামোৰ মাৰি ধৰি থকা সময়ত মনত যি আনন্দ পাই মোৰ মনৰ মাজতো ঠিক তেনেকুৱা ভাবৰ অহা যোৱা হবলৈ ধৰিলে…। এটা সৰু লৰা চিকাৰত ফচি গল আজি…..। তোক আৰু কোনে পাই পৰী…। এইটো লৰা যে তিল তিলকৈ শেষ হব আৰু মই যে তাৰ দেহৰ প্ৰতিটোপাল তেজ লাহে লাহে বৰ তৃপ্তিৰে পি খাম সেয়া প্ৰায় নিশ্চিত হৈ পৰিল…। তাৰ প্ৰতি থকা মোৰ ভাতৃ প্ৰেম নিমিষতে উৰা মাৰিল…। এতিয়া সি মোৰ চিকাৰ…. ভুকাতুৰ বাঘীনিৰ মুখৰ আগত লোভনীয় চিকাৰ….।

কথা বিলাক মোৰ মন মগজুৰ মাজেৰে তিব্ৰ বেগেৰে ববলৈ ধৰিলে…। এইবিলাক চিন্তাকে মগজুত লৈ মই লাহে কে তাৰ ফালে হাউলি মোৰ মুখখন তাৰ মুখৰ একেবাৰে কাষলৈ লৈ গলো…। সি তেতিয়াও ধৰিব পৰা নাছিল… কি হবলৈ গৈ আছে.. মাত্ৰ তাৰ উশাহ-নিশাহ বিলাক ঘন হৈ পৰা মই অনুভৱ কৰিব পাৰিছিলো…। তাৰ বহলকৈ মেল খাই থকা মুখখনৰ পৰা প্ৰায় ৪ ইন্সি মানৰ উপৰত মোৰ মুখখন ৰখালো…। এতিয়া সি মোৰ উমাল নিশ্বাস বিলাক তাৰ মুখত পৰিবলৈ ধৰিলে…। পিৰৱেশটো গহীন আৰু উত্তেজনাময় হৈ উঠইল…।

  • এতিয়াও ক… পাৰিবি নে…. ?
  • পাৰিম বা… তুমি যি কোৱা তাকে কৰিব পাৰিম…।
  • ঠিক আছে চাওঁচোন বাৰু…।

মই তাৰ মুখৰ আৰু উচৰলৈ মোৰ মুখখন ললো… আৰু….

  • থুইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইইই,,,,,,,,,

মুখৰ পৰা এসোপামান থুইইইই তাৰ বহলকৈ মেল খাই থকা মুখৰ ভিতৰলৈ মাৰি পঠালো…। সি এনেকুৱা কিবা এটা হব বুলি কেতিয়াও ভবা নাছিল…। তাৰ মুখত আচৰিত, কি হৈ গল…., এয়া জানো সঁচা… এনেধৰণৰ বহুতো ভাব একেলগে প্ৰকট হৈ পৰিল…। সি কি কৰিব কি নকৰিব কৈ মুখত মোৰ থুখিনী লৈ তেনেকৈয়ে নিজৰ মুখখন মেলি এটা পাথৰৰ মুৰ্ত্তিৰ দৰে থৰ লাগিল..। কিবা এটা কবলৈও সি মুখখন বন্ধ কৰিব নোৱাৰা হল.. কাৰণ ইয়াৰ পাছত মই তাক কি কৰিবলৈ কম সেয়া সি বুজিয়ে নাপালে…। গতিকে সি তেনেকৈয়ে মোৰ থু খিনী মুখৰ ভিতৰত লৈ ৰৈ থাকিল…। তাৰ এই অৱস্থাটো মই ভালদৰৈ উপভোগ কৰিলো…। সি মোৰ থু খিনি গিলীয়ে পেলাব নে বাহিৰলৈ পেলাই দিব একো ঠিক কৰিব নোৱাৰা হল…। ময়ো মোৰ থু খিনী তেনেকৈয়ে মুখত লৈ তাক ৰৈ থাকিবলৈ দিলো.. সিয়ো মোৰ পৰ্বতী আদেশৰ বাবে তেনেকৈয়ে মোৰ মুখৰ থু খিনী নিজৰ মুখত লৈ ৰৈ থাকিল…।

  • গিলী দে কুকুৰ…..।

সি এক মিনিট সময়ো নষ্ট নকৰি তাৰ মুখত ভৰ্ত্তি হৈ থকা মোৰ থু খিনি গিলী থলে…। আৰু মোৰ ফালে অবাক হৈ চাব ধৰিলে..। সি সয়তো কল্পনা নকৰা কিবা এটা হৈ গল..। সি এতিয়াও ভাবিব পৰা নাছিল এয়া সঁচাকৈ হৈ আছে নে সি সপোন দেখি আছে….। অনুমান কৰিব পৰা নাছিল যে মই এনে কিবা এটা তাৰ লগত কৰিম..। তাৰ মুখত থুৱাই তাক মোৰ থু খাবলৈ বাধ্য কৰাম। তাৰ চকুত বহুতো প্ৰশ্ন অহা যোৱা কৰা দেখা পালো কিন্তু তাৰ মাজৰ এটাও প্ৰশ্ন সি মোক সোধিবলৈ সাহস কৰিব নোৱাৰিলে। অথবা সি থিৰাং কৰিব নোৱাৰা হল যে সি মোক কোনতো প্ৰশ্ন আগত কৰিব আৰু কোনতো প্ৰশ্ন পাছত কৰিব… নাই বা কৰিব নে নাই…

  • কি হল… শীল পৰা কপৌৰ ধৰে থৰ লাগিলি যে…. ?
  • নাই মানে এয়া তুমি কৰি কৰি দিলা….. ?
  • কিয় তই বেয়া পালি নেকি… ?
  • বেয়া নাই পোৱা কিন্তু কিয় কৰিলা….. ?
  • মোৰ মন গল…
  • মানে তোমাৰ যি মন যায় তাকে কৰিবা.. ?
  • অ… সেয়াটো কৰিমেই.. ঠিক আছে তই বেয়া পাইছ যদি তোৰ লগত নকৰো হব নে… ?
  • নাই…… নাই …. মই বেয়া নাই পোৱা অ… কিন্তু তুমি এনে কিবা এটা কৰিবা বুলি কল্পনা কৰা নাছিলো…. সেই বাবে আছৰিত হৈছো..।
  • সঁচা কে বেয়া নাই পোৱা নে… ?
  • নাই পোৱা অ……
  • হয়নেকি.. ? ঠিক আছে আকৌ মেল মুখ…।

সি এইবাৰ একো প্ৰশ্ন নকৰি মুখখন মেলি ধৰিলে..।

  • থুইইইইইইই…….। খাক… থুইইইইইইি…।

ময়ো এইবাৰ ৰৈ নাথাকি আকৌ তাৰ মেল খাই থকা মুখৰ ওচৰলৈ মোৰ মুখখন নি.. দুবাৰ থুৱাই দিলো…..। আহহহ.. চিকাৰ ফচিছে..। এইবাৰ সি মোৰ একো কথালৈ বাট নাচালে… মই থুৱাই দিয়াৰ লগে লগে সি মোৰ থু খিনি গিলী থলে…। তাৰ সমগ্ৰ মুখত এটা বুজাব নোৱাৰা আনন্দ বিয়পী পৰিল…। সি যেন বহুত দিন আশা কৰা কিবা এটা বস্তুৰ অলপমান হলেও আজি পাই গৈছে..। তাৰ মনৰ মাজৰ আনন্দখিনী তাৰ চকু মুখত জিলিকী উঠিল…। ৰাস্তাৰ কাষৰ ঘৰ বিলাকৰ বাৰান্দাত জ্বলি থকা লাইটৰ যিকণ পোহৰ বাছৰ খিৰিকীৰে সোমাইছিল.. সেই পোহৰতে মই তাৰ মনৰ এই ভাব তাৰ চকু মুখত স্পষ্টকৈ দেখা পালো..।

  • কেনেকুৱা লাগিল….. ?

মৌনতা ভংগ কৰি মই তাক প্ৰশ্ন কৰিলো…।

  • বহুত ভাল লাগিল….।
  • মানে মোৰ থুখিনীৰ টেষ্ট কেনেকুৱা লাগিল সেইটো সুধিছো…।
  • উমমমমমম…. একদম মৌজুলৰ লেখিয়া…।
  • হমমমমমম….. আৰু খাবি নে… ?
  • তুমি যিমান দিয়া সিমান খাম…। আচলতে তুমি বহুত ধুনীয়া বা… তোমাৰ দৰে ধুনীয়া ছোৱালী এজনীয়ে মোৰ মুখত থুৱাইছা… সেয়া মোৰ বাবে বহুত ডাঙৰ ভাগ্য।
  • মই ইমান ধুনীয়া নে…. ?
  • তুমি বহুত বহুত বহুত ধনীয়া বা….. ইনফেক্ট তোমাৰ সমান ধুনীয়া ছোৱালী মই আজি লৈকে দেখাই নাই…।
  • কিন্তু এটা কথা…. মই যাৰ মুখত থুৱাও.. তাক চিৰদিনৰ বাবে মোৰ তলতীয়া কৰি লও… চিৰদিনৰ বাবে তাক মোৰ কুকুৰ কৰি লও…।
  • মই তোমাৰ কুকুৰ হম বা… সদায় তোমাৰ কুকুৰ হৈয়ে থাকিম…।
  • ভাবি চাই ল… এতিয়াও সময় আছে…। তই যিটো মোৰ মৰমীয়াল ৰূপ দেখিছ.. সেই ৰূপ আৰু কেতিয়াও দেখা নাপাঅ…। তাৰ থাইত এজনী বাঘিনী দেখিবি যাৰ মনত দয়া, মায়া, মৰম একো নাথাকে..। আৰু কোনো কথাত… কোনো কাৰণত মোক কেতিয়াও না কব নোৱাৰিবি..। মই যি কও… লাগিলে সেয়া যিমানে কঠিন হওঁক… তই কৰিবই লাগিব…। আৰু যদি নকৰ তেতিয়া মোক চিৰ দিনৰ বাবে হেৰুৱাবি…।

তাক কথাকেইটা কৈ কৈ মই বাছৰ খিৰিকীৰ ফালে পিঠি দি আওজি তাৰ ফালে মুখ কৰি বাছৰ ছিটতোত ভৰি তুলি আৰাম কৈ বহি ললো… এতিয়া মোৰ ভৰিখন তাৰ উৰুগীতাৰ ওচৰত আছিল..। এনেকৈ বহি লোৱাৰ বাবে তাৰ লগত কথা পাতিবলৈ মোৰ সুবিধা হৈছিল..।

  • হব বা… তুমি যিয়ে কোৱা তাকে কৰিম..। লাগিলে সেয়া যিমানে টান নহওক কিয়.. লাগিলে মোৰ জীৱন গলেও সেয়া তোমাৰ বাবে কৰিমেই কৰিম…। প্লিজ মোৰ অনুৰোধটো ৰাখা তুমি…।
  • কি অনুৰোধ ৰাখিব লাগে… ?

মোৰ তাতক্ষণিক প্ৰশ্ন সি হতবাক হল..। ময়ে তাক কুকুৰ হোৱাৰ কথা কৈ আছো আৰু এতিয়া হঠাৎ মোৰ এই প্ৰশ্নত সি কি উত্তৰ দিব থিকে কৰিব নোৱাৰা হল..।

  • থাচচচচচচচচচচচচচচচচচচচ…।

সি কিবা উত্তৰ দিয়াৰ আগতেই তাৰ গালত মোৰ পুৰ্ণ হতীয়া এটা কাণতলীয়া চৰ আহি পৰিল..। তাক এনেকৈ টৰচাৰ কৰিবলৈকে মই সুবিধা হোৱাকৈ বাছৰ খিৰিকীখনত আওজি তাৰ ফালে মুখ কৰি বহি লৈছিলো…। সি চৰ খাই গালখন মুহাৰি মুহাৰি মোৰ ফালে অবাগ হৈ চাই থাকিল..। আজি তাৰ লগত ইমানে আচৰিত ঘটনা বিলাক একেলগে ঘটিবলৈ ধৰিছে যে সি এয়া সপোন নে দিথক তাকে থিৰাং কৰিব নোৱাৰা হল।

  • কেলা কুকুৰ ইমান দেৰি লাগে নেকি উত্তৰ দিবলৈ…। কেলা তই এইবিলাকৰ যোগ্যই নহয়..। যা যা কেলা.. তোৰ মই একো অনুৰোধ ৰাখিবলৈ নাই..।

মোৰ মুখত এনেকুৱা ভাষা সি কেতিয়াও শুনা নাছিল…। তাক কেতিয়াবা ধেমালিতে গৰু, গাধ বুলি কওঁ যদিও তাৰ প্ৰতি মই কেতিয়াও এনে ভাষা প্ৰয়োগ কৰা নাছিলো..। সি তেতিয়াও গালখন মোহাৰি আছিল..। হয়তো চৰটো বেছি যোৰে পৰিল তাৰ গালত। এইবাৰ সি কিবা এটা বুজি পাই লগা লগ তাৰ উৰু গীতাৰ কাষতে থকা মোৰ ভৰি হাল দুহাতেৰে সাবটি ধৰিলে..।

  • অ বা… প্লিজ মোক মাফ কৰি দিয়া…। কথা বিলাক ইমান আক্সমিক আৰু নভবা কে হৈ গৈছে যে মই তত ধৰিব পৰা নাই.. প্লিজ বা.. মোক মাফ কৰি দিয়া আৰু তোমাৰ পৰা দুৰলৈ নপথাবা… মই সদায় তোমাৰ ভৰিতে পৰি থাকিম.. প্লিজ বা.. মোক তোমাৰ ভৰিৰ তলৰ কুকুৰ কৰি লোৱা… মোক তোমাৰ চাকৰ কিৰ লোৱা.. তোমাক মই মোৰ দেৱীৰ দৰে সদায় পুজা কৰি থাকিম…।

কথাকেইষাৰ কৈ কৈ… ৰণে তাৰ কাষতে থকা মোৰ ভৰি কেইখন দুয়ো হাতেৰে গবা মাৰি ধৰিলে.. আৰু নিজৰ মোৰটো তললৈ সাওলাই মোৰ ভৰি কেইটাৰ পিনে চাই থাকিল…। সি মোৰ ভৰিত পৰি দিয়া দেখি মোৰ ভাল লাগি গল…। আৰু এটা চিকাৰ ফচিল..। ইয়ো শেষত মোৰ ভৰিত পৰিল…।

  • অথনি মই পেচাব কিৰ থাকোতে তই দৰ্জাৰ ফুটাতোৰে চাই আছিলি.. হয় নে নহয়… ? যি কবি কিন্তু সঁচাকৈ কবি..।

মোৰ এই প্ৰশ্ন শুনি তাৰ চকু ডাঙৰ হৈ পৰিল…। সি হয়তো সপোনতো ভবা নাছিল যে তাৰ এই কাণ্ডৰ কথা মই জানো…।

  • অ বা চাই আছিলো…।
  • কি চাইছিলি… ?
  • তোমাক পেচাব কৰা…
  • দেখিলি নে কিবা…. ?
  • বেছি একো নেদেখিলো… ভিতৰত আন্ধাৰ আছিল…।
  • হমমমমমমমমমমমমম….। সঁচাকৈ কবি নে কি দেখিলি.. ? এয়া তোৰ লাষ্ট চান্স।
  • মানে বা…. মানে…
  • ক কি দেখিলি.. ?
  • বেছি একো দেখা নাই…. বচ অলপকৈ তোমাৰ টিকা কেইটা আৰু পেচাব কৰি থাকোতে পেচাবৰ ধাৰাটো…, তোমাৰ গোলপীয়া পেণ্টীটো আৰু পেচাব কৰি থকা শব্দ…।
  • হমমমমমম.. কেনেকুৱা লাগিল পিছে বায়েৰৰ টিকা আৰু পেচাব দেখি…..।
  • …………………………

সি কিবা কবলৈ হয়তো ভাষা বিচাৰি নাপালে…।

  • কবি নে.. ?
  • মানে বা… ভাল লাগিল… বহুত ভাল লাগিল…।

তাৰ মাতত ভয়, অনুৰোধ… ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা ইত্যাদি কেইবাটাও ভাব প্ৰকট হৈ পৰিল..।

মই কোনো কথা নকৈ.. মোৰ বাওঁ ভৰিটো উঠাই তাৰ নাকত লগাই দিলো…। আহহহহহ…. তাৰ মুখৰ আৰু নাকৰ গৰম তপত উশাহ মোজাৰ মাজেৰেই সৰকি আহি মোৰ ভৰিত পিৰবলৈ ধৰিলে.। ইমান ভাল লাগিল…। তাৰ নাকটোত লাহে লাহে মই ভৰিৰ তলুৱাখন মুহাৰি দিলো…।

  • অকল মোৰ ভৰিৰ সুবাস ল … বাকি একো নকৰিবি.. নহলে চৰটো মনত আছে নহয়… তেনেকুৱা কিমান চৰ পৰিব ঠিক নাই… গোন্ধ লৈ চা বায়েৰৰ ভৰিৰ.. কেনেকুৱা গোন্ধাই…।

সি লাহে লাহে মোৰ ভৰিখনৰ গোন্ধ লবলৈ ধৰিলে…। কিন্তু অলপ দেৰিৰ পাছত সি বিৰাট জুৰে-জুৰে গোন্ধ লবলৈ লাগি গল…। মই বুজি পালো সি উত্তেজিত হৈ পৰিছে… মই কিন্তু তাৰ কোনো কথাত গুৰুত্ব নিদি তাৰ সমগ্ৰ মুখমণ্ডলত মোৰ মোজা পৰিহিত ভৰিৰ তলুৱাখন ঘঁহি থাকিলো…আৰু সি কেতিয়াবা জুৰে-জুৰে কেতিয়াবা লাহে-লাহে মোৰ ভৰিৰ গোন্ধ লৈ থাকিল। প্ৰায় ১০ মিনিটমান তেনে কৰাৰ পাছত মই ভৰিখন তাৰ মুখৰ পৰা অঁতৰাই আনিলো…। সি কিন্তু তেতিয়াও তললৈ মুৰ কৰি মোৰ ভৰি কেইখনকে চাই থাকিল….।

  • কেনেকুৱা লাগিল বায়েৰৰ ভৰি গোন্ধি…. ?
  • ভাল লাগিল….।
  • অকল ভাল লাগিল নে.. ?
  • বহুত ভাল লাগিল.. বা..।
  • হমমমমম….

সি তেতিয়াও মুৰ তোলা নাই…. এইবাৰ মই আৰু অলপ আৰাম কে বহি ভৰিগীখন আৰু অলপ মেলি দিলো..। ভৰি কেইখন মেলি দিয়াৰ বাবে তাৰ কোলাত মোৰ ভৰি কেইখন উঠি গৈছিল..। তাক কোনো নিৰ্দেশ নিদিয়াকৈয়ে সি নিজৰ ছিটতোত আউজি বহি লৈ মোৰ ভৰি কেইখন মালিচ কৰিব ধৰিলে…। মোজাৰ ওপৰতে মোৰ ভৰিৰ তলুৱা.., ভৰিৰ আঙুলি কেইটা আৰু ভৰিৰ পটা কেইখন লাহে লাহে মালিচ কৰি থাকিল…।

আহহ… কুকুৰে নিজৰ আচল ঠাই নিজে চিনি পাইছে…। প্ৰকৃত চাকৰক কেতিয়াও কি কাম কৰিব লাগে বুজাব নালাগে..। সি তেন কৰি থাকোতে মই লাহে কৈ মোৰ গাৰ পৰা স্কাৰ্ফখন অঁতৰাই জেকেটৰ চেইন ডাল খুলি ললো…আৰু জেকেটৰ ভিতৰত পিন্ধা হাইনেকটো টানি জিন্সৰ ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই ললো….। সি আঁৰ চকুৰে মই কি কৰিছো চাই থাকিল..। সি যে তেনেকৈ আঁৰ চকুৰে মোক লক্ষ কৰি আছে সেয়া মই গম পালো যদিও তাক সেই কথা জানিবলৈ নিদিলো…।

লাহে লাহে মই সি দেখাকৈয়ে মই জিন্সটোৰ বুটামতো খুলিলো আৰু মোৰ বাওঁ হাতখন জিন্স পেণ্টতোৰ ভিতৰলৈ সোমোৱাই নিলো…। মোৰ এনে কাণ্ড সি ডাইৰেক্ট চোৱা নাছিল যদিও…. আঁৰ চকুৰে সি সকলো দেখিছিল…। মোৰ এনে কাণ্ডৰ উমান পাই তাৰ উশাহ বিলাক ঘন হৈ আহিল…। তাৰ কোলাত উঠি থকা মোৰ ভৰি কেইটাৰ গুৰুহাত আৰু ভৰিৰ তলুৱাত তাৰ পেণ্টৰ উপৰতে মই তাৰ টান হৈ অহা লিংগটোৰ উমান পাবলৈ ধৰিলো…। কেনেকৈনো সি বাৰু নিজকে সম্ভালি ৰাখে…। সন্মুখত বাসনা আৰু সন্দয্যৰ এনে ম্ৰিশ্ৰীত অগ্নি দেখি যি কোনো মানুহ পাগল হৈ পৰিব তাতে সি এটা সুঠাম দেকা লৰা। মই হাতখন জিন্সৰ ভিতৰলৈ নি লাহে কৈ পেণ্টীটোৰ উপৰত হাতৰ আঙুলি এটা বুলাই দিলো…। আহহহহ.. মোৰ কণমানী G-String পেণ্টিতো ভিজী উঠিছে… আহহহ… যোনীৰ পাৰ ভাঙি যৌৱনৰ ৰস বৈ আহি মোৰ কণমানী গোলপীয়া G-String পেণ্টিতো তিয়াই পেলাইছে… । মই তেনেকৈ মোৰ জিন্সটোৰ ভিতৰলৈ হাতখন সোমুৱাই নিজৰ পেণ্টীতোৰ উপৰতে হাতখনে মোহাৰি মোহাৰি লাহে লাহে তাৰ পেণ্টৰ উপৰতে তাৰ টান হৈ থকা লিংগটো ভৰিৰ তলুৱাই ঘঁহি দিলো….। বাহিৰৰ পৰা অহা পাতল পোহৰতে মই তাৰ ৰঙা হৈ পৰা চকুহাল স্পষ্টকৈ দেখা পালো…। উশাহ বিলাক তাৰ আৰু ঘণ আৰু গভীৰ হৈ আহিল..। মই ভৰিৰ তলুৱাই তাৰ লিংগটো পেণ্টৰ উপৰতে ঘঁহি দিওতে সি জিকাৰ খাই উঠে…। মুখেৰে একো কব পৰা নাই কিন্তু তাৰ চকুত কাতৰ অনুৰোধ মই ধুনীয়াকৈ দেখা পাইছিলো…। মই মোৰ জিন্সৰ ভিতৰলৈ হাতখন ভৰাই নিওতে সি একেথৰে সেই কাৰ্য চাই আছিল..। তাৰ এই কথা বুজিবলৈ অলপো অসুবিধা হোৱা নাছিল যে মই নিজৰ হাতখন মোৰ জিন্সৰ ভিতৰলৈ কিয় সোমুৱাই নিছো…..। লাহে লাহে মই মোৰ জিন্স পেণ্টতোৰ ভিতৰত সোমুৱাই থোৱা হাত খনে পেণ্টীতোৰ উপৰতে যোনীখন ঘঁহিবলৈ ধৰিলো…। মই কৰা এই কাম সি একান্ত মনে চাই থাকিল..। কিন্তু মুখেৰে একো নকলে..। মাত্ৰ নিচুপ হৈ একান্ত বাধ্য় মানুহৰ দৰে চাই থাকিল…। ময়ো তাৰ ফুলি উঠা লিংগটো তাৰ জিন্স পেণ্টতোৰ উপৰতে মোৰ ভৰিৰ তলুৱাই ঘঁহি ঘঁহি নিজৰ হাতেৰে যোনীখন মুহাৰিবলৈ লাগিলো…।

আহহহহহহহহহহহহহহহ  উত্তেজনা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে মই জিন্সৰ ভিৰতৰ সোমাই থকা হাতখনে পেণ্টীতোৰ যোনীখনৰ উপৰত থকা সৰু কাপোৰকণ এফালে অঁতৰাই লৈ চিধা যোনীখনৰ পাহীগিতাৰ মাজত হাতৰ আঙুলিৰে ঘঁহিবলৈ ধৰিলো…। আহহহহহহ… কেলা কি মজ্জা….। কি সুখ….। এটা সুঠাম দেকা লৰাৰ সন্মুখত এনেকৈ আঙুলি মৰাৰ অভিজ্ঞতা কিমান বেছি উত্তেজনাময় হব পাৰে সেয়া ভাষাৰে লিখিব নোৱাৰি…। সি গম পাই মই কি কৰি আছো..। কিন্তু মোৰ জিন্ম পেণ্টতোৰ বাবে সি একো দেখা নাই..। কিন্তু সি তাৰ দৃষ্টি এবাৰলৈ মোৰ জিন্স পেণ্টৰ ভিৰতৰত সোমাই থকা হাতখনৰ পৰা আঁতৰই নিনিলে..। লাহে লাহে যোনীত মোৰ আঙুলিৰ ঘৰ্ষণৰ বেগ আৰু বাঢ়ি আহিল…। সমগ্ৰ যোনীখন যোনীৰ ৰখেৰে তিতি গৈছিল…। যোনীখন ঘঁহি থকা মোৰ হাতখন গোটেইকেইটা আঙুলি, হাতৰ তলুৱা সকলো যোনীৰ ৰখেৰে তিয়াই পেলাইছিল…। ইয়াৰ লগে লগে মোৰ ভৰিৰ তলুৱাখনে ৰণৰ জিন্স পেণ্টৰ উপৰতে তাৰ ফুলি উঠা লিংগটো ঘঁহি আছিল…। মোৰ চিঞৰীব মন গৈছিল.. কাৰণ এতিয়া মোৰ উত্তেজনা চৰম শিখৰত…। বাৰে বাৰে মোৰ দেহাটো জীকাৰ খাই উঠিব ধৰিলে..। মোৰ উলাবলৈ বেছি দেৰি নাই…। ৰণো বাৰে বাৰে জিকাৰ খাই উঠিব ধৰিলে…। মই গম পালো তাৰ উলাই যাব…।

  • ঐ কুকুৰ খবৰদাৰ যদি মোৰ আগতে তোৰ পানি ওলাই…। কেলা… আজিৰ পৰা আৰু একোকে নাপাবি….। মোৰ চকুলৈ চা.. চুতমাৰণী…।

ৰণে মোৰ চকুত চকু থৈ.. চাবলৈ ধৰিলে…। কাজল লোৱা মোৰ ডাঙৰ-ডাঙৰ চকু হালৰ মায়াই তাক আবৰি ধৰিলে..। উত্তেজনাৰ ফলত মোৰ মুখ খন মেল খাই গৈছিল.. আৰু তাৰো একেই দশা…। সি কাতৰ ভাৱে মোৰ চকুলৈ চাই চাই জিকাৰ খাব ধৰিলে…। মই গম পালো, যদিও সি নিজৰ লিংগৰ পানি ধৰি ৰাখিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছে কিন্তু সি বৰ বেছি দেৰি আৰু নিজকে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে..।

  • কেলা তই মোৰ কি হয়….।
  • মই তোমাৰ কুকুৰ হয়..বা…তোমাৰ চাকৰ হয়…।
  • কেলা তই মাদাৰচুদ হয়…. ৰেন্দা হয়….। আহহহ তোৰ মুখত মুতিম মই কুকুৰ …. ক কেলা খাবি নে মোৰ মুত…।
  • খাম বা… তুমি য়ি কোৱা মই তাকে কৰিম…। আজিৰ পৰা মই মোৰ দেহ, মন, প্ৰাণ, আত্মা সকলো তোমাক দি দিছো..।
  • আহহহহহহহ… অ তই মোৰ কুকুৰ হৈ থাকিবি… কেলা চুদুৰভাই…. আজিৰ পৰা তই বায়েৰৰ কুকুৰ…. আহহ. তোৰ মুখতে থুৱাম.. কেলা তোৰ মুখতে মুতিম… অথনি টয়লতত মই মুতা মনে-মনে চাই আছিলি নহয় কেলা মাদাৰচুদ…তেনেকৈ তোৰ মুখত চেৰ চেৰ কে মুতিম কেলা মাকচুদু…। আহহহহ….. থুইইইইইইইই….

মোৰ চকুলৈ চাই চাই মোৰ কথা শুনি থকা আৰু তাৰ মেল খাই থকা মুখলৈ মই এসোপামান থুইইইই মাৰি পঠালো..। সি একো আপত্তি নকৰি মোৰ থুখিনী গিলী থলে… ..। আহহহহ… তাৰ এই দাসত্ব স্বাভাৱে মোক আৰু বলিয়া কৰি তুলিলে….তাতে এনেকুৱা ৰাজহুৱা স্থানত আগতে আঙুলি মৰা বা ছেক্স কৰা মোৰ অভিজ্ঞতা নাই। সয়তো সেই বাবেও মই উত্তেজনাত পাগলী হৈ পৰিছো..। আহহহহ.. মোৰ যোনীত মোৰ আঙুলিৰ ঘৰ্ষণ বাঢ়ি আহিল লগে লগে বাহি গল ৰণৰ জিন্স পেণ্টৰ উপৰতে তাৰ ফুলি থকা লিংগত মোৰ ভৰিৰ তলুৱাৰ ঘৰ্ষণ….। আহহহহ…. যি কোনো সময়তে মোৰ যোনীয়ে পানি এৰি দিব এতিয়া…। আহ… মোৰ দেহাটো বাৰে বাৰে জিকাৰ খাই আহিব ধৰিলে…। মুখেৰে চেপা গেঙনী উলাব খুজিছিল যদিও মই এখন বাছৰ ভিতৰত এয়া কৰি আছো বুলি মনত থকা বাবে বাৰে বাৰে সেয়া বাধা দিছিলো..।

  • আহহহ… কুকুৰ মোৰ উলাই যাব এতিয়া…। এতিয়া এই বাছত নাথাকি বেলেগ ঠাইত থকা হলে তোৰ মুখতে মোৰ গীদাৰ চব পানি পেলালে হেঁতেন চুদুৰভাই….। তোৰ গালে মুখে মোৰ গীদাৰ ফেদাসোপা পেলাই তোৰ গোটেই মুখখন আঠা-এঠি কৰি দিলো হেঁতেন…। তোক কেলা মোৰ গীদাত পুতি থলো হেঁতেন।….. আহহহ..কুকুৰ মোৰ উলোৱা আগতে তোৰ পানি নোলিয়াবি কেলা.. কৈ দিছো…। আহহহহহহহহহ….।
  • মই ধৰি ৰাখিছো বা… কেতিয়াও নোলিয়াও…। আআআহহহহ বা মই মৰি যাম এতিয়া….।
  • মৰি যা কেলা মাকচুদু….। তোৰ মুখখন মোৰ গীদাত হেঁচি এনেও এদিন তোক ময়ে মাৰি পেলাম…। ক কেলা কুকুৰ চুদুৰভাই.. মৰিব পাৰিবি নে মোৰ কাৰণে…
  • আহহহ.. মাৰি পেলাবা বা.. তোমাৰ কাৰণে মই এবাৰ নহয় ১০০ বাৰ মৰিব পাৰিম…।
  • আহহহহহহহ… অ…. কেলা তোক মই মাৰি পেলাম.. আহহহহহহ.. মোৰ গীদাত তোৰ মুখ হেঁচি ধৰি মাৰি পেলাম কুকুৰ… তই মাদাৰচুদ হয়… আহ… আজিৰ পৰা ময়ে তোৰ বাবে ভগৱান… ক মোক আজিৰ পৰা পূজা কৰিবি নে… ?
  • কৰিম বা… আজিৰ পৰা তোমিয়ে মোৰ বাবে ভগৱান…। মোৰ দেৱী..। আজিৰ পৰা মই অকল তোমাকে পূজা কৰিম…। আহহহহহ
  • Yesss….. Yesssssss…. মই তোৰ ভগৱান.. তই মোৰ গীদা চেলেকা, পকৰ চেলেকা, মোৰ মুতনি খোৱা কুকুৰ.. আহহহহহহহ

এখন হাতেৰে মই মোৰ জিন্স পেণ্টৰ ভিতৰত সোমোৱাই মোৰ যোনীখন ঘঁহি আছিলো.. আৰু আনখন হাতেৰে মই তাৰ চুলিকোছাত ধৰি তাৰ মেল খাই থকা মুখখন মোৰ মুখৰ কাষলৈ টানি আনি তাৰ মেল খাই থকা মুখখনৰ ভিতৰত থুৱাইই গৈছিলো…। এবাৰ… দুবাৰ.. তিনিবাৰৰৰ…. আহহহ মই হিচাপ পাহৰি গৈছিলো….কিমান বাৰ… প্ৰতিবাৰ থুৱাই দিয়াৰ পাছত সি গিলী গৈছিল….।

যোনীত মোৰ হাতৰ বেগ আৰু বাঢ়িল….। এতিয়া মোৰ শৰীৰটো বেছি কে জিকাৰ খাবলৈ ধৰিলে..। এটা সময়ত মোৰ দেহাটো কঁপি কঁপি… জিকাৰ খাই খাই… টান হৈ ৰৈ গল…. জিন্স পেণ্টৰ ভিতৰত চলি থকা মোৰ হাতখনো ৰৈ গল…. পাৰ ভঙা নৈৰ দৰে যোনীৰ ৰস ফিচ.. ফিচ কৈ মাৰি পঠালে…আৰু সেই ৰসেৰে মোৰ সমগ্ৰ বাওঁ হাতখন তিয়াই পেলালে…। মই মোৰ তলৰ ওঁঠটো জোৰে কামুৰি জঠৰ হৈ ৰৈ গলো….। আআআআহহহহহহহহ.. . ৪৪০ ভোল্টৰ কামনাৰ বিদ্যুৎ তৰং বিলাক মোৰ সমগ্ৰ দেহত বিয়পী পৰিল.. আৰু সেই বিদ্যুৎ তৰং বিলাকে মোৰ সৰ্ব শৰীৰ বাৰে বাৰে কঁপাই থাকিল…। মোৰ হাতখন এতিয়াও কিন্তু মোৰ জিন্স পেণ্টৰ ভিতৰতে আছিল.. মাত্ৰ এতিয়া আঙুলিটো যোনীৰ পাহী গিতাৰ মাজত থকাতকৈ গোটেই হাতৰ পতাখনে যোনীখন ধাকি ধৰি আছিল… যেন পাৰ ভাঙি বৈ অহা মোৰ যৌৱনৰ নৈখনক বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছো….।

লাহে লাহে কামনাৰ ধুমুহাজাক সাম কাটিলে…। যোনীৰ পৰাও ৰস ওলোৱা বন্ধ হৈ পৰিল…। এই ঠাণ্ডাৰ দিনটো মোৰ সমগ্ৰ শৰীৰ ঘামি গৈছিল..। ইমান বেছি উত্তেজনা মই কাবেৰীৰ লগতো বা অইন একো কাৰণতে অনুভৱ কৰা নাছিলো…। লাহে লাহে মোৰ কঁপী থকা শৰীৰটো শান্ত হল…। মই লাহে লাহে মোৰ জিন্সটোৰ ভিতৰত সোমাই থকা মোৰ হাতখন উলিয়াই আনিবলৈ ধৰিলো…..। উউউউউউউউ মাাা……। হাতখন উলিয়াই আনোতে হঠাৎ ভংগাকুৰটোত হাতখন স্পৰ্শ হোৱাত আকৌ এই ৪৪০ ভোল্টৰ কাৰেণ্টৰ প্ৰৱাহ….। লাহে লাহে মই হাতখন উলিয়াই আনিলো…। সমগ্ৰ হাতখন যোনীৰ ৰসেৰে তিতি আছিল…। হাতখন মই ৰণৰ চকুৰ আগত দাঙি ধৰিলো….। কেচা যোনীৰ কেচা ৰসৰ সুবাস পাই সি ইচাত-বিচাত কৰিবলৈ ধৰিলে…। সি আৰু বেছি উত্তেজিত হৈ উঠিল…। এতিয়াও মোৰ দুয়োতা ভৰিৰ তলুৱাকেইখন তাৰ জিন্স পেণ্টৰ ভিতৰত ফুলি থকা লিংগটোৰ ওপৰতে আছিল…। সি বাৰে বাৰে কঁকালটো উঠাই উঠাই মোৰ ভৰিৰ তলোৱাত তাৰ টান লিংগটো আৰু ভালকৈ ঘঁহিবলৈ চেষ্টা কৰাত লাগিল…।

  • হু চা.. কি এয়া গম পাইচ নে….
  • উমমমম পাইছো বা.. এয়া তোমাৰ স্বৰ্গৰ পৰা উলোৱা অমৃত হয়….।
  • এতিয়া কি কিৰিবি এই অমৃতৰ লগত….।

সি আৰু অলপো দেৰি নকৰিলে….। লগা লগা তাৰ দুয়োখন হাতেৰে যোনীৰ ৰস লাগি থকা মোৰ বাওঁ হাতখন ধৰি তাৰ মুখৰ উচৰলৈ লৈ গল.. আৰু পাগলৰ দৰে চেলেকি- চেলেকি মোৰ বাওঁ হাতখনত লাগি থকা মোৰ যৌৱনৰ কেচা যোনীৰ ৰস সোপা খাবলৈ ধৰিলে…..। ময়ো মোৰ ভৰি কেইটাৰ তলুৱাৰে তাৰ জিন্স পেণ্টৰ উপৰতে তাৰ ফুলি থকা লিংগটো ঘঁহিবলৈ লাগিলো… জোৰে জোৰে….. সি পাগলৰ দৰে মোৰ হাতখন চেলেকিয়ে থাকিল.. মোৰ হাতত লাগি থকা যোনীৰ প্ৰতিটোপাল ৰস সি খাবলৈ লাগিল.. এটোপালো যেন নেৰিব.. এটোপাল নষ্ট হলেই যেন বহুত কিবা ডাঙৰ লোকচান হব.. সি পাগল হৈ পৰিছিল..।

  • খা কেলা কুকুৰ … বায়েৰৰ গীদাৰ ৰস খা… আজি এনেকৈয়ে খা… খোব সোনকালে তোৰ মুখত বহি বায়েৰৰ গীদাৰ ৰস খোৱাম তোক ৰহ.. মাদাৰচুদ..।

তাৰ উত্তৰ দিবলৈ সময় নাই সি মাঠু মোৰ হাতত লাগি থকা মোৰ যোনীৰ ৰস খোৱাত ব্য়স্ত….। এটা সময়ত সি ভয়ানক ভাৱে কঁপি উঠিল…..। তাৰ শৰীৰটো বাৰে বাৰে জিকাৰ কাই উঠিল…. মই বুজি পালো তাৰ ওলাব হৈছে…..। মই তাৰ জিন্স পেণ্টৰ উপৰত তাৰ ফুলি থকা লিংগটোৰ উপৰত আৰু জোৰে মোৰ ভৰিৰ তলুৱা কেইখন ঘঁহি দিলো….। কিছু সময়ৰ পাছতে সি দুই তিনিবাৰ মান জিকাৰ কেইতামন মাৰি আৰু মোৰ বাওঁ হাতখনৰ তিনিটা আঙুলি মুখত ভৰাই খুউব জোৰে জোৰে চুপি চুপি ৰৈ গল….। তাৰ দেহাটো কঁপি থাকিল…..। মই বুজি পালো জিন্স পেণ্টৰ ভিতৰত ফুলি থকা তাৰ লিংগই পানি এৰি দিছে…। তাৰ জিন্স পেণ্ট আৰু মোৰ ভৰিত মোজা থকা স্বত্বেও মোৰ ভৰিৰ তলুৱাত অলপ সেমেকা অনুভৱ এটা কৰিলো…। এটা সময়ত সি শান্ত হৈ পৰিল..। মোৰ হাতখন সি এৰি দিলে.., ময়ো হাতখন টাৱেল এখেনে মুচি সুকুৱাই ললো…। মই তাৰ কোলাৰ পৰা ভৰি কেইখন অঁতৰাই আনিব খুজিলো.. কিন্ত সি থাপ মাৰি মোৰ ভৰি কেইখন ধৰি আকৌ কোলাত তুলি ললে….।

ইমান বেছি উত্তেজনাৰ পাছত দেহা ভাগৰী পৰিছিল…। মই বাছৰ খিৰিকীখনতে আউজি আৰু ভৰিকেইখন তাৰ কোলাত তুলিয়ে চকু কেইটা মুদি দিলো…। আমাৰ মাজত একো কথা হোৱা নাছিল তাৰ পাছত… হয়তো কি কম বা কি কব লাগে তাৰ ভাষা আমাৰ দুয়োজনৰ ওচৰতে নাছিল….। গতিকে সিয়ো মোক একো নুশুদি মাত্ৰ তাৰ কোলাত তুলি থোৱা মোৰ ভৰি কেইখন লাহে লাহে পিটিকি থাকিল….। সি ভৰি কেইখন পিটিকি দিয়াৰ বাবে আমেজত মোৰ চকুহাল জাপ খাই আহিব ধৰিলে…।

বাছখন তেতিয়া কোন ঠাই পাইছিল নাজানো…। কিন্তু নৱেম্বৰ মাহৰ ডাঠ কুঁৱলী আৰু অন্ধকাৰ ফালি বাছখন গৈয়ে আছিল..। আৰু এই বাছখনৰ ভিতৰতে দুজন যাত্ৰীয়ে নিজৰ যৌৱনৰ সুখ লৈ এতিয়া সুখ নিদ্ৰাত ঢলি পৰিছিল….। কাইলৈ বা পুৱা কি হয় কোনেও নাজানে…। কিন্তু বৰ্তমান সেই দুজন বিশেষ যাত্ৰীৰ মুখত, চকুত, দেহত.. অপাৰ শান্তি… অপাৰ সুখ…. অপাৰ সন্তোষ…..।

(প্ৰিয় পাঠকবৃন্দ…. এতিয়া কাহিনী অন্য ফালে ঢাল লৈছে…। কাবেৰীৰ পৰা কাহিনীত এতিয়া ৰণদ্বীপৰ প্ৰৱেশ…। ইয়াৰ পাছত কি হল.. ? ৰণৰ লগত এই সম্বন্ধ কিমান আগবাঢ়িল বা পাছলৈ এই সম্বন্ধই কি ৰূপ ললে ইত্যাদিৰ উত্তৰ বিলাক লাহে লাহে পাই থাকিব। আজি এতি বিশেষ অনুৰোধ কৰিছো. মাৰ লগত ছেক্সৰ কথা পাতিবলৈ বা মোৰ ফোন নাম্বাৰ বিচাৰি বা মোৰ ফেচবুক আই.ডি বিচাৰি অনুগ্ৰহ কৰি মোলৈ ই-মেইল নগৰিব..। আমনি লাগি গৈছে তেনেকুৱা ই-মেইলৰ উত্তৰ দি দি। গঠনমূলক বিচাৰ ধাৰা বা কাহিনীৰ পৰৱৰ্তী খণ্ডৰ বাবে অহা ই-মেইল বিলাকক মই সন্মান জনাও..। আশা কৰিছো… তেনে ধৰণৰ মেইল বিলাক আপোনালোকৰ পৰা পাম…। ধন্যবাদ। আপোনালোকৰ মৰমৰ – পৰী… (প্ৰিয়ংকা বৰুৱা)

মাৰ ই-মেইল আ.ডি – pori240801@gmail.com. আপোনালোকৰ মেইল বিলাকলৈ অপেক্ষা কৰিম। মৰমেৰে পিয়ংকা বৰুৱা- পৰী

4 thoughts on “জীৱনৰ ৰং – খণ্ড ৬”

  1. এটাই অনুৰুধ কাবেৰীৰ মাকৰ লগতো এটা খণ্ড দিবা বুলি আশা থাকিল, বাকি তোমাৰ কাহিনীলৈ আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰলো

    Reply

Leave a Comment

error: Content is protected !!